Close

Poker School

Learn When To Go All In & Managing the Risk | partypoker

W tej sekcji omówimy najsłynniejszy pokerowy manewr „all-in”, w tym:

Gdy oglądasz turniej pokerowy w telewizji, najprawdopodobniej jest to Hold'em bez limitu. Oznacza to, że nie ma ograniczenia, co do sumy, którą możesz zalicytować. Jeśli jesteś w nastroju, możesz przesunąć wsystkie swoje żetony w stronę środka stołu i powiedzieć „all-in”.

Ten prosty ruch kompletnie zmienia oblicze gry. Jeden fałszywy krok, a stracisz wszystko, co masz na stole. I mimo, że jest to najbardziej bijące pewnością siebie zagranie, które możesz wykonać, często wykorzystywane jest jako semi-blef. Jeśli posiadasz nerwy ze stali, może to być absolutnie niemożliwy do rozpoznania blef.

Gdy wejdziesz all-in, Twój przeciwnik nie ma się gdzie ukryć. Albo ma potrzebne do zwycięstwa karty (lub myśli, że ma), albo jest zmuszony do spasowania. Z drugiej strony, jeśli zagrasz w ten sposób przeciw komuś, kto ma lepsze karty i więcej żetonów, wypadasz z turnieju lub w najlepszym wypadku tracisz pieniądze.

Kiedy więc jest najlepszy moment na taki ruch?

Kiedy wejść all-in

Istnieje kilka podstawowych sytuacji, w których zakład all-in ma sens:

  • Jesteś pewien, że masz najlepszą rękę i wiesz, że inny gracz wejdzie po Twoim zakładzie
  • Jesteś dość pewien, że Twojemu rywalowi brakuje jednej karty do zwycięskiej ręki (dobiera) i wejście all-in powstrzyma go przed jej zdobyciem
  • Nie pozostało Ci zbyt wiele żetonów i musisz wejść all-in tylko po to, żeby pozostać w grze – biorąc pod uwagę szanse, to dobre posunięcie

Można również założyć, że jeśli kiedykolwiek myślisz o wniesieniu zakładu stanowiącego ponad połowę Twoich żetonów, lepiej przesunąć cały stos do przodu.

Kiedy nie wchodzić all-in

  • Masz świetną rękę startową, lecz prawie wszyscy inni spasowali i pula jest niska (wszystkich odstraszysz i mało zgarniesz)
  • Masz rękę, która robi wrażenie i wzmacnia się trochę we flopie, lecz nie jest wybitna (jeśli inni gracze stawiają zakłady i przebijają, pewnie mają coś lepszego)

Wejście all-in w ramach blefu

Manewr all-in to najlepszy przyjaciel blefującego, lecz tylko w odpowiednim momencie, w przypadku odpowiednich stosów żetonów. Na przykład:

Po flopie Twój rywal stawia zakład. Jesteś całkiem pewny, że ma dość silną rękę (nie jest typem blefującego), ale prawdopodobnie wycofa się, jeśli będzie myśleć, że masz lepszy układ. Na dodatek nie pozostało mu zbyt wiele żetonów, więc prędzej by spasował niż ryzykował ich utratę.

W tej sytuacji zakład all-in najprawdopodobniej by zadziałał, tak samo jak zadziałałoby mocne przebicie (ten sam rezultat, mniejsze ryzyko). Dlaczego więc w ogóle to robić?

Wejście all-in dlatego, że możesz

Poker to gra informacji. Obserwujesz swoich rywali, a oni Ciebie. Jeśli przy dobrej ręce zawsze skromnie licytujesz, aby zwabić innych, w końcu się domyślą, jakie masz zamiary i Twoja dobra, klasyczna strategia przestanie działać.

Pewnego dnia więc, niespodziewanie przesuwasz wszystkie żetony ku środkowi stołu. Gracze założą, że blefujesz, wejdą, a Ty wygrasz rozdanie i górę żetonów. I tyle.

To właśnie jest all-in. Gdy manewr zadziała, nie ma lepszego uczucia w całym pokerowym wszechświecie. Musisz jednak korzystać z tego zakładu oszczędnie i z bardzo, bardzo dobrych powodów.

Teraz już wiesz.